امام زاده یحیی ساری

امام زاده یحیی ساری

امامزاده یحیی ساری در زمان مرعشیان (قرن نهم هجری قمری) بنا گردیده است و بخش الحاقی آن در زمان قاجار در سال 1193 ساخته شده که در اثر آتش سوزی از بین رفته و دوباره در سال 1330 ساخت بنای جدید الحاقی در جای قبلی انجام گرفت.

امامزاده یحیی داراى صندوق و در نفيس چوبى است که از اهميت هنرى و تاريخى برخوردارند.

امامزاده یحیى از فرزنداران امام موسى کاظم (علیه السلام) است. کتیبه روی صندق شخصیت های مدفون در این بقعه را چنین معرفی می نماید: یحیی بن موسی الکاظم (علیه السلام) و برادرش حسین بن موسی (علیه السلام) و خواهرشان سیده سکینه (علیها السلام).
هسته اصلی بنای امامزاده دارای پلان دایره شکل می باشد، که حجم استوانه ای را به وجود آورده است.

برج مقبره مذکور با گنبد دو پوسته پوشانده شده که پوسته درونی بر پایه چفتی تیزه دار اجرا شده و بر روی آن گنبد بیرونی به صورت رک و ۱۲ضلعی قرار گرفته است.

مصالح مورد استفاده در بنا نیز آجر ختایی با ابعاد ۱۹در ۱۹در ۴سانتیمتر، ملات آهکی و گچ می باشد.

بنای امامزاده برجی استوانه‌ ای با گنبد هرمی چند ضلعی به ارتفاع حدود ۲۰متر است که مدخل آن در سمت شرق قرار دارد.

در زیر پاکار گنبد، حاشیه‌ ای تزیینی و مقرنس دیده می‌شود.

سطح بیرونی گنبد ساده و بدون تزیین است. این بنا دارای دری دو لنگه و نفیس بوده که ظاهرا امروزه در موزه‌ ملی ایران موجود است.

از چوب نیز برای ساخت در ورودی ، پنجره وضریح استفاده شده است.

امامزاده یحیی در مجاورت برج آرامگاهی سلطان زین العابدین فرزند میر بزرگ مرعشی آملی در خیابان امازاده یحیی قرار دارد.

آدرس امام زاده یحیی ساری

ساري، خیابان جمهوری ،خیابان امامزاده یحیی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *